شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

حسین - علیه السلام -
در میان گودال
" شهاب قبس" شد
برای ما
مضطرّانِ در راه مانده
برای دنیای تاریک‏مان

[ مصباح الهدی ]

می‏شنوی؟
از میان نوری سرخ
ما را فرا می‏خواند :
هل من ناصر . . . ؟
و کربلا
همان وادی مقدّس است
فاخلع نعلیک!
اگر عزم آن دیار داری . . .

۳ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۲ ثبت شده است


خوش بحال گنجشک‌ها ؛ 

طلوع فردای لیلة الرغائب هم

هنوز رغبت دارند 

به حمد و تسبیح . . . 





* چه بد کردند آن‌ها که این شب را شب آرزوها نامیدند . شب عرشی شوق قرب الی ال"او" را به فرش آرزوهای دور و دراز این‌جایی کشاندن ، خیلی ظلم است . پناه بر "او"  از تقلیل‌گرایان.آن‌ها که ابدیت را به امروز می‌کاهند و بی‌نهایت را حد می‌زنند. . . 

آن‌که هشیار است و در مسیر ، آرزویش هم،همان شوق قربت است . بدا به حال چون منی که حتی آرزو کردن هم بلد نیست . . . 



۳ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ ارديبهشت ۹۲ ، ۰۱:۰۵

 یک شب جمعه‌ی دیگر

 و یک دل بی‌تاب و طوفانی

گوش سپرده‌ام به نوای بی‌قراری دلم 


[شب دلای بی‌تاب

شب کرم ارباب

تو هم دلتو بردار

بریم حرم ارباب


دریاب منِ بی دست و پا رو 

ارباب بیا ببر دلا رو 

مهتاب ؛ نورانی کن شبا رو 

ستاره‌ها رو ، ستاره ها رو 


ای که آتیشی از داغت توی همه دلا داری 

یک خونه کنج دلهای مبتلا داری 

توی قلب سینه‌زن‌ها کربلا داری 

نینوا داری 

عرش اعلی داری . . . 

. . . ]


دلم هوای حرم دارد . . .


[یادم می‌آید رفیقی زائر مشهد الرضاست امشب . می‌خواهم پیام بدهم و التماس دعایی ،ولی دیروقت است . باخود می‌گویم هروقت دید خوبست .همین که "آن‌جا" یادم کند ، خودش توفیقی‌ست . . . 


2:20 

- فاطمه برام دعا کردی ؟ 

3:33

_آره . الانم دارم میرم حرم دوباره . . . 

_ فاطمه کربلا که بری ، شبای جمعه‌ت یه رنگ دیگه می‌گیره . 

از امام رضا کربلا بگیر . . . 

_ حدس می‌زدم بیدار باشی . اتفاقا خواستم ازش . برا اربعین . برای تو هم 

الله اکبر 

الله اکبر 

الله اکبر 

بسم الله و بالله و الی ابن رسول الله . . . 

تو هم همراه من بیا 

_ان شاء الله . . . 

بریم . بسم الله . . .

_ رسیدم باب الجواد . وایمیسم جلو آقا . سلام بده 

صلی الله علیک یابن رسول الله 

صلی علی روحک و بدنک . . . 

_ السلام علیک یا شمس الشموس . . . ]



یک دل آشفته‌ی طوفانی ، با همین چند جمله آرام می‌شود  . مثل یک لیوان آب خنک برای دل تب‌دار عطشان . من چنین آرامشی را فقط در خانواده‌ی حضرت شمس (علیه السلام) یافته‌م . چه کاظمین در محضر حضرات پدر بزرگ و نوه (علیهمالسلام) و چه مشهدِ حضرت شمس الشموس (علیه السلام) .رأفت و دست‌گیری خاصه‌ی این خانواده است . حتی با سلامی از دور ، نور می‌پاشانند به دلت . ارمغان حرم‌شان ، لبخند است . . . 



* من اراد الله به خیرا رزقه الله خلیلا صالحا

هرگاه خدا برای بنده‌ای خیر بخواهد ، دوستی شایسته نصیب او می‌کند . 

حضرت محمّد حبیب الله ( صلی الله علیه و آله) 

شکرلله برای داشتن دوستان خوب . . . . 


******************************************************************************

 

* این روزها،باز طنین غربت شیعه در گوش تاریخ پیچیده .غم اهانتی عظیم ،از سوی پست‌ترین انسان‌های زمانه به دو تن از شریف‌ترین شهدای تاریخ شیعه_جناب حجرابن عدی و جناب جعفرابن ابی طالب _ قلب حضرت صاحب‌زمان را آزرده است . کاش تسلی بودیم . کاش . . . 

                                                             یا رب بحق الحجة

                                                             اشف صدر الحجة 

                                                               بظهور الحجة . . . 



۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ ارديبهشت ۹۲ ، ۰۴:۳۳


حضور در مکان/ زمان مقدس ، حضوری ارزش‌مند است از آن جهت که خاصیت سوق دهندگی دارد . یک جور متمرکز کننده‌ی توجه .و خالق مدبّر ،به ماهیت انسان - از وجه فراموش‌کاریش - عالم مطلق بوده که مکان/زمان‌های مقدس را در زمین و زمان تدبیر کرده است.از آن جمله است زمان/ مکان‌هایی که به واسطه‌ی وجود حضرات مصابیح چهارده‌گانه (علیهم السلام) ، عزیز و مقدس شده است .وجود مقدس این حضرات (علیهم السلام) به مثابه مصابیح نورالانوار - به حد طاقت بینایی ما - ست و این مکان/زمان ها، آینه‌های بازنمای این انوار و می‌توانند منبع فیضی شوند برای آن‌ها که به سوی‌شان روی می‌گردانند و میزان کسب فیض ،بستگی زیادی به همین روی گردانندگی و توجه دارد . یعنی هر اندازه خود را بیش‌تر در معرض تابش این انوار قرار دهیم ، هنگام عبور از مقابل این آینه‌ها نیز بهره‌ی بیشتری می‌بریم. و این روی گردانندگی به سوی نور ، از جنس معرفت است . معرفت به هادی بودن این انوار  (علیهم السلام) و ظلمانی بودن جان‌های ما و اعتراف به نیازمان به وجود مقدس‌شان برای خروج از ظلمات  . . . 

این شاید یکی از ویژگی‌های بیشمار زمان/مکان‌های مقدس است که به ذهن من رسید . و حیف که چقدر بی توجه و غافلم در عبور ازکنار این روزها و مکان‌های عزیز و حتی گاهی همین‌ها می‌شوند بهانه برای حواس پرتی بیشترم . و این افسوسی مضاعف است . آن‌چه می‌تواند راهنما باشد ، به دست خودم عاملی می‌شود برای ماندن در غفلت و بی‌راهه .از همین روست که ایام می‌آیند و می‌روند و حال من تغییری نمی‌کند . . . 


*میلاد حضرت ام ابیها (سلام الله علیها) از مبارک‌ترین این ایام است . امید که حضرت بانو (سلام الله علیها) دست‌گیری کنند و حواس‌های پرت‌مان کمی جمع آن‌چه "باید" شود . و این عید مبارک‌مان گردد . ان شاء الله . . . 







۶ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ ارديبهشت ۹۲ ، ۰۴:۵۵