شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

حسین - علیه السلام -
در میان گودال
" شهاب قبس" شد
برای ما
مضطرّانِ در راه مانده
برای دنیای تاریک‏مان

[ مصباح الهدی ]

می‏شنوی؟
از میان نوری سرخ
ما را فرا می‏خواند :
هل من ناصر . . . ؟
و کربلا
همان وادی مقدّس است
فاخلع نعلیک!
اگر عزم آن دیار داری . . .

امان از دل زینب سلام الله علیها...

جمعه, ۲ آبان ۱۳۹۳، ۱۲:۱۳ ق.ظ

بسم الله
*امروز داشتم به خوش‌بختی‌های بزرگ زندگی‌م فکر می‌کردم . به رابطه‌های خوب تثبیت شده‌‌ای که "دل‌گرمی"اند. آنهایی که بودن در آنها، لبریزت می‌کند از حس زندگی. لذت دوست داشته شدن و وجهی از التفات توسط دیگری، تجربه‌ی نابی است که حاضر نیستی هیچ چیز را با حس خوبش عوض کنی. مثلا این‌که برادر بزرگترت رویت حساب کند. به تو اعتماد می کند و کاری بزرگ را به تو می سپارد. جوری رفتار کند که تو بفهمی خیلی برایش ارزش داری. طوری احترام بگذارد که ته دلت قرص شود که یکی هست که پشتت می ایستد. یکی که گرمای نگاهش را بعد از پدر روی خودت حس می‌کنی. یکی که مطمئنت می کند که تنها نیستی. یا حتی برادر کوچکترت که تو را  محرم خودش بداند و از رازهایش برایت بگوید. از ریز و درشت کله شقی های نوجوانانه ای که کرده و می کند. از بقول خودش سوتی هایی که می دهد. از اتفاقات افتاده و نگرانی های در پیش رویش. و تو گوش می‌شوی و حرص می خوری و لبخند می زنی و نصیحت می کنی و گاهی هم قهر و سکوت؛ و تمام اینها تهش یک شیرینی ای دارد. یک لذت بزرگ. خواهر بودن و برادر داشتن لذتی است که خیلی‌ها کم‌تر بهش توجه می‌کنند ولی حلاوتی دارد که در هیچ رابطه ی دیگری تکرار نمی‌شود... 


**وقتی داشتم سطرهای بالا را می‌نوشتم، دلم مدام می‌رفت پی یک رابطه‌ی خواهر و برادری که چه حرفها زده شده و چه روضه ها خوانده شده برای بیان عمق رابطه و دل بستگی میان این دو. و هی دلم می تپید از اینکه اگر من روزی در چنان موقعیتی قرار می گرفتم و چنان اتفاقاتی برایم می افتاد ......ای وای!
گاهی روضه خوان‌ها به بن بست که می‌رسند، زبان‌شان که قاصر می‌شود، می گویند " امان از دل زینب- سلام الله علیها-" این را می‌گویند که به اصطلاح شعله‌ی بالا کشیده‌ی مستمعین را پایین بیاورند ولی ما آدمها که واژه ها برایمان عادی شده این گونه ایم.ماهایی که عادت کرده ایم به قالب هایی که حتی برای تحریک احساساتمان و درجه و میزانش که از شخصی ترین وجوه آدمی است، دیگران تصمیم می گیرند، با این جمله آرام می شویم. اما اگر یک کمی " جور دیگر" به این جملات نگاه می‌کردیم، حتما جور دیگری هم درک می‌کردیم درک کردنی های عالم را! وقتی می‌گویند " امان از دل زینبسلام الله علیها"، یعنی دل باید خیلی دریا باشد تا برادرترین برادر دنیا را کشته ببیند و بگوید " ما رأیت الّا جمیلا" . یعنی حضرت خواهرترین، خواهری را در حق برادر به اتمام رساند و تاب آورد تمام دردهایی را که نصف یکی اش هم برای از پا درآمدن ما کافی است.به " امان از دل زینب - سلام الله علیها- "اگر دل بدهی، خودش مکشوف‌ترین روضه است . . . 

پ ن : کاش امسال محرم، تمرین روضه شنیدن کنیم. شنیدن به گوش جان.محرم امسال می‌خواهم برای خودم روضه‌ی رابطه ها را بخوانم .
پ ن 2 : کتاب " ماه به روایت آه " جناب زرویی نصراباد و " آفتاب در حجاب" سید مهدی شجاعی کتابهای روضه اند. اولی روضه‌ی رابطه های کسان مختلف با حضرت ماه علیه السلام و دومی روضه حضرت زینب سلام الله علیها. اگر نخوانده اید پیشنهاد می کنم بخوانیدشان. به عنوان خواندنی محرمی ...
صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۸/۰۲

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی