شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

حسین - علیه السلام -
در میان گودال
" شهاب قبس" شد
برای ما
مضطرّانِ در راه مانده
برای دنیای تاریک‏مان

[ مصباح الهدی ]

می‏شنوی؟
از میان نوری سرخ
ما را فرا می‏خواند :
هل من ناصر . . . ؟
و کربلا
همان وادی مقدّس است
فاخلع نعلیک!
اگر عزم آن دیار داری . . .

گاهی دلم هوایی کوی تو می شود...

شنبه, ۵ مهر ۱۳۹۳، ۰۴:۰۴ ب.ظ


اصلا ربطی ندارد که این روزها سرت چقدر گرم کار و درس و زندگی ست!

هیچ ربطی هم ندارد که شرایطش را داشتی اگر بنا بود بشود یا نه!

همین که می شنوی عده ای، آشنا و غریبش هم فرقی ندارد، دارند راهی می شوند تا عرفه را در کربلا باشند، می ایستی و یک نفس عمیق می کشی و حسرت که تو در میانشان نیستی...



پ ن : این حسرت ها و اگر بشود نامش را سوختن ها گذاشت هم خوب است و هم نشانه خوبی!

خوب است آدم دلش برای چیزهای خوب بسوزد؛این خیلی خوب است.خیلی خوب بودنش را کسانی بهتر می فهمند که دلشان یک وقتی حسرت چیزهای عبث را داشته و بعدها برای این حسرت ها بیشتر حسرت خورده اند که چرا دل بسته چیزهایی بوده اند که فانی شدنی بوده اند. آدم هیچ وقت ازینکه حسرت کربلا نرفتنش را خورده پشیمان نمیشود، حتی اگر بارها کربلا نصیبش شود. حتی به شخصه معتقدم این دل سوختن ها لذتی دارد که با رفتن ها گاهی برابری می کند. ذات دل آدمی از جنس سوختنی است اصلا! چقدر خوب است حالا که قرار است دل هامان بسوزد، دل سوخته اباعبدالله باشیم. دل سوخته واقعی.....

و نشانه خوبی است، چون نشان می دهد دلت آنقدرها هم حالش بد نیست. نشانه این است که دلت هنوز رو به راه است ، لا اقل دارد رو به راه می شود؛ ان شاءالله.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۷/۰۵

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی