شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

پروانه‌وار گرد وجود تو می‌پرم *** تا شعله‌ای ز آتش عشقت عطا کنی

شهاب قبس

حسین - علیه السلام -
در میان گودال
" شهاب قبس" شد
برای ما
مضطرّانِ در راه مانده
برای دنیای تاریک‏مان

[ مصباح الهدی ]

می‏شنوی؟
از میان نوری سرخ
ما را فرا می‏خواند :
هل من ناصر . . . ؟
و کربلا
همان وادی مقدّس است
فاخلع نعلیک!
اگر عزم آن دیار داری . . .

تا ابد مولای سرمستان علی‌ست . . .

دوشنبه, ۷ اسفند ۱۳۹۱، ۰۱:۲۷ ق.ظ

باز هم در سکوت نیمه شب
روان بودیم به سوی شهر نور . . .
این‌بار اما 
برای وداع . . .

باز هم حرم 
باز هم ضریح 
باز هم آغوش پدر 
بازهم آرامش غیر قابل وصف حضور . . . 

وقتی دلت تنگ رفتن‌ست 
طلوع با غروب هیچ فرقی ندارد 

 آمده‌ای بگویی:
حضرت پدر دنیا 
آمدم 
زیارت‌تان
و حالا 
دارم می‌روم 
تا آخر عمرم ممنون شما هستم
 برای توفیق حضور
برای همه‌ی لحظه‌های نابی که برایم رقم زدید 
دراین شهر نور و برکت 
برای دیدن طلوع‌ خورشید روبروی ایوان طلا 
برای عطر یک سبد نرگس دفتر نذورات 
که بهانه شد 
تا از پشت پنجره‌ی رو به ایوان طلا 
سلامی به نیابت از امام غایب حاضر در قلب‌ها عرض کنیم خدمت‌تان 
یا حتی خدمت‌شان . . . 
برای زیارت قبر علماء 
برای طلب علم و معرفت 
برای نماز زیر ناودان طلا 
برای قدم زدن در صحن و سرایتان 
برای خیره شدن به ایوان طلایتان 
برای غبطه به حاج‌آقا مصطفای خمینی که قبرش این‌قدر نزدیک شماست 
برای روضه‌ی حضرت عباسِ غیرت الله‌ (علیه السلام) که آقای پناهیان خواند 
برای روضه‌ی حضرت بانو (سلام الله علیها) در حضور شما
که دلم تاب شنیدنش را نداشت . . .
برای روضه‌‌ی حضرت کریم (علیه السلام) لحظه‌ی آخر 
برای سینه زنی‌های بعد از روضه‌ی وداع
_ سینه‌مو سپر می‌کنم ، میگم آقام علیه . . . _
برای هوای بارانی دلم . . .

برای بودنم 
برای شیعه بودنم 
برای محبّتتان که از کودکی در دلم جاری‌ست 
برای همه چیز 
ممنونم . . . 

دقایق آخر 
بعد از طلوع خورشید 
به گنبد که نگاه کردم
خورشید سمت راست گنبد بود 
و ماه سمت چپ گنبد
انگار حضرات شمس و قمر (علیهماالسلام) 
آمده بودند برای بدرقه‌ی زائرین حضرت پدرشان 
حضرت کریم(علیه السلام) هم با روضه‌اش 
هم‌قدممان شده بود
و پا به پایمان می‌آمد 
تا وداع از محضر حضرت پدر (علیه السلام) کمتر دل‌تنگمان کند . . . 

درست همان لحظات آخر
نامه‌ای مهر شده به نام نامی حضرت مولا (علیه السلام) دستمان دادند 
نامه را باز که کردم 
دلم . . . 
مولا نیز با ما حرف‌ها داشت 
دم رفتن 
خوب که دل‌تنگی‌هامان را باریده بودیم 
خوب که دردهای دلمان را گفته بودیم 
حالا او بود که با ما حرف داشت 
او که همیشه چشمش نگران امت پیامبر(صلی الله علیه و آله) است 
نگران دین و دنیای ما 
نگران جوانی از دست رفتنی ما 
نگران دنیای دیگر ما 
پدر است دیگر 
پدر همیشه نگران فرزندانش هست 
این ماییم که فرزندان خوبی نیستیم . . . 

+ متن نامه‌ی حضرت مولا به فرزندان راجع‌ش در ادامه‌ی مطلب


به‌نام حضرت حق

از :
پدری که حیات این جهان را پشت سر نهاده و تسلیم روزگار گشته ، به نکوهش دنیا پرداخته و در سرای مردگان مسکن گزیده‌است . . . 

به:
فرزندی که دل به آرزوهای محال سپرده و پای در مسیر نیستی نهاده و وامدار روزگار گشته و به بندگی دنیا درآمده و به تجارت غرور مشغول گشته است . بدهکار وادی فنا شده و زمین خورده و خاکمال شهوت‌ها شده و جانشین مردگان گردیده است . . . 


ازآن‌جا که تو را پاره‌ای از خودم یافتم این مکتوب را برایت نوشتم تا همواره تکیه‌گاه تو باشد . . . 

فرزندجانم !

دنیا منظره ای دلفریب و خطرناک دارد. فریبنده و زیباست ، اما دوامی ندارد . نوری است در حال غروب کردن ، سایه ایست نابود شدنی ، ستونی‌ست در حال خراب شدن . آن هنگام که نفرت دارندگان به آن دل بستند و بیگانگان به آن اطمینان کردند ، چونان اسب چموش پاها را بلند کرده ، سوار را برزمین می‌کوبد ، و با دام‌های خود آنها را گرفتار می‌کند ، و تیرهای خود را به سوی آنان پرتاب می‌نماید . دنیا فریب می‌دهد ، زیان می‌رساند و تند می‌گذرد . از این رو، خدا دنیا را پاداش خود نپسندید و آن را جایگاه کیفر دشمنان خود قرار نداد ، همانا مردم دنیا چون کاروانی باشند که هنوز بارانداز نکرده کاروان‌سالار بانگ کوچ سر دهد تا بار بندند و برانند!
مثل آنها که ماهیت دنیا را شناخته‌اند، مثل مسافرانی‌ست که در دیاری خشک و بی حاصل ، وقوف کرده‌اند تا به‌ سمت مقصد که جایگاهی سبز و خرم و باطراوت است کوچ کنند . . .
پس وصیت و سفارش من به تو، پروای از خداست، و پای‌بندی به دستورات او، و آباد ساختن دلت با یاد او . تقوا پیشه کن و با اعمال نیکو به استقبال اجل برو . با چیزهای فناشدنی دنیا،آنچه که جاویدان می‌ماند را خریداری کن و از دنیا کوچ کن که برای کوچ دادنتان تلاش می‌کنند . . .

خدای سبحان تو را بیهوده نیافرید، و به حال خود وانگذاشت .
مسافری که سعادت یا شقاوت همراه می‌برد ، باید بهترین توشه را باخود بردارد . ازاین خانه‌ی دنیا ، زاد و توشه بردار که فردای رستاخیز نگهبانت باشد . 

فرزندم ! 

خودت را در همه‌ی کارها به خدا بسپار که اگر چنین کنی ، خود را به پناهگاهی مطمئن و نگاهبانی شکوهمند و مقتدر سپرده‌ای و مطمئن‌ترین طنابی که می‌توانی به آن بیاویزی، رشته‌ی میان خودت و خداست . . .
میان خود و خدایت کدام رابطه محکم‌تر و کدام واسطه مطمئن‌تر از حبل الله ، اگر به آن دست پیدا کنی ؟ 

و بدان ای فرزندجان !

بیشترین توشه‌ای که دوست دارم ازین وصیت بگیری، پروای از خداست . . . که انّا الیه راجعون 
                                                                                                                   پس رجعت آغاز کن 
                                                                                                                                        ارجعی. . .  ارجعی الی ربک . . . 

                                             دین و دنیایت را به خدا می‌سپارم 
  
                                           و بهترین سرنوشت را برای حال و آینده‌ات و دنیا و آخرتت از خدا مسئلت دارم . 

                                                                                                            
                                                                                                                                                والسلام 



موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۱/۱۲/۰۷

نظرات (۴)

سلام چطوری؟
حسابی کاش تهران بودید تا همه میرفتیم امامزده یا بهشت زهرا برای دیدن دوباره همدیگر
پاسخ:
سلام . 
دل من هم تنگ شده برای همسفرای کربلام . حیف که بعد مسافت مجال دیدار نمیده. . .

سلام به شهاب قبسم

زیارت قبول

ببخش زودتر از اینها باید سر میزدم اما..عذر تقصیر.

خانه نو مبارک..

به روز هستم.

چقدر زیاد این نامه چسبید

این پیام پدر به فرزندش

حرفی که برای تک تک ماها معنی داشت

آن هم روزی که قرار بود برویم

خداحافظی کنیم ...که به کربلا برویم

پاسخ:
نامه . . .
نامه‌ی حضرت مولا (علیه السلام) .  .  .
۰۷ اسفند ۹۱ ، ۱۴:۰۴ مجنون (زوج)

سلام ای پسر حضرت زهرا

تویی قبله دلها و ما محرم این کعبه و مبهوت تماشا

همه قطره تو دریا

همه پست و تو بالا

همه خار و تو اسطوره دلها

تویی قبله دلها

پاسخ:
سلام 
و سلام ما بر اهل بیت نبوت (علیهم السلام) . . . 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی